Heer in het verkeer

 

Straks rij ik zo’n 5000 kilometer over wegen door verschillende landen. Dat betekent dat ik te maken krijg met verkeersregels van zeker 4 landen. Veel verkeersregels zijn gelukkig gelijk en hoef ik niet veel na te denken over hoe ik moet rijden. Via de website ANWB-website vond ik een overzicht wat wel en niet kan in de landen.

Het meest verwarrende wat ik tot nu toe heb meegemaakt is het fietsen op trottoirs. Tijdens het fietsen op de Vechtdalroute had ik in Duitsland daar mee te maken. Het was mij niet altijd duidelijk of ik nu wel of niet op het trottoir moest of mocht fietsen. Geen idee of dit in België, Frankrijk of Spanje ga tegenkomen. Opletten blijft het motto.

Naast de regels heb ik ook te maken met andere verkeersdeelnemers. Als wegen en fietspaden gescheiden zijn dan is het fietsers onderling. Dat kan soms heel vervelend zijn. Recentelijk ben ik Nederland bijna van de weg afgereden door scholieren. Zij maakten zeer ruim gebruik van de weg en reageerden niet op mijn herhaald bellen. Toen het leek dat ze ruimte maakte en ik erlangs probeerde te gaan werd er opnieuw extra ruimte genomen. Normaal reageer ik niet met woorden onderweg naar andere weggebruikers. In dit geval wel. De woorden waren wel netjes, maar ik zal ze niet herhalen.  Het kwam er in grote lijnen op neer dat ik ze zeer dringend verzocht om rekening te houden met andere verkeersdeelnemers.

Er wordt vaak negatief gedaan over groepen racefietsers. Normaal bestrijd ik dat, omdat mijn ervaring met racefietsers over het algemeen positief is. In het verleden heb ik zelf ook deelgenomen aan fietstochten met meerdere fietsers. Afspraken over hoe om te gaan met andere weggebruikers waren gewoon duidelijk en iedereen hield zich eraan.

Toen ik afgelopen zomer tussen Ede en Otterlo fietste werd ik ingehaald door een groep van pakweg 10 racefietsers. Ze gaven duidelijk een signaal dat ze er aan kwamen. De eerste fietser melde uit hoeveel fietsers de groep bestond. De middelste melde dat hij halverwege de groep zat en de laatste melde ook heel netjes dat hij de laatste was. Zo hoort het.

Dit was volledig in tegenstelling met wat mij in Meppel overkwam. Door druk autoverkeer stond het op een rotonde vast. Als je als fietser netjes op het fietspad bleef dan kon je prima oversteken. De auto’s lieten de oversteekplaatsen vrij. Nu vonden een aantal racefietsers het noodzakelijk om via de rotonde, en dus buiten het fietspad, te rijden. Door snel in de remmen te knijpen kon ik een ongeluk voorkomen, maar blij was ik er niet mee.

Er zijn veel regeltjes die het veilig moeten maken op de weg en ervoor moeten zorgen dat ik heel terug kom. Ik denk echter dat ogen voor en achter en vooral opletten belangrijk is.