Sint Clemens 2 Sint Jacobus

Vanaf deze week is het echt aftellen. Over iets minder dan 1 jaar stap ik echt op de fiets richting Santiago de Compostella. Veel mensen denken nog steeds dat ik dit jaar al ga, maar dat is echt niet zo. Ik ben iemand die graag goed beslagen ten ijs komt. Daarom is 2022 het jaar om mij gedegen voor te bereiden. In 2023 gaat het dan echt gebeuren. Aftellen is leuk en wanneer dat automatisch kan is het nog leuker. Op deze pagina  kun je de klok seconde voor seconde zien aftellen naar 29 april 2023. Spannend, maar ik heb er zin in. De dag dat ik vertrek is het moment dat ik qua leeftijd in een volgend decennium kom. De goede lezer begrijp dan ook dat ik vertrek op mijn verjaardag. Dus??? Ja ik was jarig afgelopen week. Het vieren dat je weer een jaar ouder bent is rustig verlopen en verspreid over meerdere dagen. Dat brengt de situatie van vakantieperiode en werkende kinderen met zich mee. Het onverwachtste en misschien wel het mooiste cadeau was een donatie aan mijn actie van een...

‘Alles komt goed’ was het thema van de uitvoering van de Passion 2022. Het is een tijd waarin de twijfel of alles wel goed komt bij veel mensen toeslaat. Ook bij mij. We hebben 2 jaar geleefd in een onnatuurlijk situatie van beperkingen, lockdowns en minder sociale contacten. Als het al niet erg genoeg is komt er ook nog een oorlog in Oekraïne bij. Door al dat ‘geweld’ verdwijnt de aandacht voor andere, tot nu toe, ongeneselijke ziektes naar de achtergrond vind ik. Ik ga echter gewoon door met de voorbereiding van mijn actie StClemens2StJacobus. Met hetgeen ik doe, hoop ik en geloof ik dat ik en alle gevers van donaties helpen tot het oplossen van deze vreselijke ziekte. Twee weken sinds de vorige blog zijn alweer voorbij. De eerste week was qua weer dusdanig dat ik bijna niet op de fiets heb gezeten. Het weer was te slecht of ik had andere verplichtingen. Om straks bij de meerdaagse trainingen en bij de echte zichtbaar te zijn heb ik wel de stok van de fietsvlag op mijn fietskar voorz...

Maart roert zijn staart en april doet wat hij wil. Nederlandse gezegdes die afgelopen week waarheid waren. In het begin van de week reed ik nog rond in mijn korte fietsbroek en gewoon fietsshirt. Wel met een jasje erover, maar de laatste rit was weer in de kleding die ik afgelopen maanden heb gedragen. Winddicht en meerdere lagen over elkaar. Op die manier bleef ik goed op temperatuur. Stil zitten onderweg kon niet te lang, omdat ik dan te veel afkoelde. Nu zit ik op de bank dit te schrijven. De wind blaast door de straat en de regen klettert tegen de ramen. Het lijkt gewoon herfst. Dit bevestigt wel weer wat ik wel wist wanneer je meerdere dagen of maanden op stap gaat. Je moet voor diverse gelegenheid kleding meenemen. Gelukkig kennen we tegenwoordig hele geschikte kleding om kou en regen tegemoet te treden. Niet te dik zodat het opgerold makkelijk meegenomen kan worden. Ik maak mij meer zorgen over de zon en de temperatuur. De zon kan leiden tot verbranding van mijn huid. In i...

Eerst maar eens terugkomen op mijn blog van vorige week. Inmiddels weet ik meer over het Mariabeeld en de bijbehorende afbeeldingen van o.a de Camino.  Ik kan het allemaal zelf verwoorden, maar de eigenaar citeren is handiger: Het plaatje onder het Mariabeeld is een eigen compositie. Mijn vrouw en ik zijn te voet onderweg naar Rome, ieder jaar een paar etappes. Onderweg zie je vaak de Jacobsschelp, welke refereert naar St Jacob en de route naar Santiago de Compostella. De beeltenis van de pelgrim komt uit de volgende link  (klik hier op).  Van de route hou ik een blog bij. Er zijn vele wegen die naar Rome leiden, e en metafoor voor de schier oneindige mogelijkheden om je doel te bereiken . De een op de fiets, de ander te voet. Daarnaast heb ik nog een uitnodiging te pakken om eens aan te kloppen wanneer ik weer in de buurt ben. Zal ik zeker doen. Het is een mooie afstand voor een middagje heen en weer. Vorige week schreef ik ook dat ik zin had om in de korte broek...

Een gezonde spanning is belangrijk. Zo kun je het wel zeggen. Ik vind het zeker spannend wat ik ga doen. Veel van huis en alleen. Dat is al jaren niet meer zo. Echter die spanning bedoel ik nu niet. Tijdens een trainingsrit naar Hasselt via een deel van de LF9 (Langeafstand Fietsroute) ging het moeizaam. Nu had ik wind tegen, maar windkracht 4 zou het niet zo zwaar moeten maken. Na thuiskomst de fiets aan een inspectie onderworpen en het bleek dat vooral de achterband niet meer de juiste spanning had. Had ik onderweg toch de band moeten oppompen. Ik heb, hoop ik, een goed fietspompje gekocht (klein en makkelijk te bevestigen aan het ventiel) en de banden blijven nu op spanning. Grappig was dat er juist deze week berichten waren dat een dure campagne van de overheid over autobanden op spanning houden niet had gewerkt. Het aantal banden met een te lage spanning, en dus meer weerstand en meer verbruik, was juist toegenomen. Had ik toch maar naar de regering geluisterd, want het geldt ...

 Al vanaf de lagere school is taal niet mijn ding. Schrijven van een opstel etc. was niet aan mij besteed. Toen vanaf de middelbare school Engels, Frans en Duits erbij kwamen werd het alleen maar erger. Cijfers waren over het algemeen 6 en lager. Rekenen, wiskunde en alle bètavakken waren meer mijn ding. Met een beetje geluk en compensatie punten is het gelukt om de middelbare school af te ronden. Het gekke is dat ik gedurende mijn leven veel honderden boeken heb verslonden. Zeker in de tijd dat ik in Utrecht werkte en met de trein op en neer ging, gingen er soms wel 4 tot 5 boeken in de week door. Op mijn nachtkastje liggen ook altijd wel een paar boeken, zodat ik ’s avonds voor het slapen gaan nog een paar bladzijden kan lezen voor ontspanning. Het gaat tegenwoordig soms digitaal, maar dat heeft nog steeds niet mijn voorkeur. Dan kan ik namelijk geen ezelsoren maken. Mijn vrouw verbaast zich erover dat ik tegenwoordig dit soort verslagen schrijf en dat woorden bijna vanzelf o...

 Wanneer er bij iemand kanker geconstateerd wordt dan zal die persoon hoop hebben dat het allemaal goed komt. Zolang er leven is, is er hoop. Dat was voor mij de reden om afgelopen vrijdag tijdens Wereldkankerdag de Engelse term Hope op een post-it te schrijven en op mijn social media te plaatsen. H.O.P.E. staat als afkorting voor ‘Hold On. Pain Ends’ (Houd vol, pijn eindigt).   Het is hoop, geen garantie. We weten allemaal dat nog steeds mensen overlijden aan de gevolgen van kanker. Afgelopen week heb ik helaas weer meegemaakt dat er voor iemand geen hoop meer is. Behandelingen slaan niet aan en alleen de pijn kan nog bestreden worden. Ik wist dat de persoon ziek was en de kans op herstel klein, maar als je het uiteindelijke vonnis leest dan gaat er toch een rilling door je heen. Zeker omdat het redelijk dichtbij is en de persoon 6 jaar jonger dan jezelf is. Ik kan nu alleen maar hopen dat de tijd die hij nog heeft met zijn gezin en familie zo goed en liefdevol mogelijk is....

 Het is 30 januari. We zitten vandaag tussen 2 stormen in. Morgen krijgen we storm Corrie. De kans dat ik buiten nog kilometers ga fietsen is niet groot. Het zal waarschijnlijk de hometrainer op zolder worden. Maar het is wel een moment om een tussenbalans op te maken. Ik hou in Strava mijn trainingsritjes bij. Inmiddels staat de totaal afgelegde kilometers dit jaar bijna op 700km. Een mooi resultaat vind ik. Het mooie van Strava is dat je naast het vastleggen ook aan ‘Uitdagingen’ mee kan doen. Deze maand had ik mij voor een 3-tal aangemeld. 100km, 400km en 800km. Door een foutieve interpretatie van mij was de 100km een verkeerde keuze. Ik dacht dat ik dit over meerdere dagen mocht doen, maar het moest in 1 keer. Uiteindelijk heb ik maar besloten om dat deze maand niet te doen. Het weer was voor mij nog niet geschikt genoeg. De 400km heb ik wel gehaald en ik zit dicht tegen de grens van de 800km uitdaging aan. De komende weken en maanden ga ik er vanuit dat de hoeveelheid traini...

Afgelopen week minder dagen op de fiets gezeten dan ik zou willen, maar er is meer dan alleen fietsen. De ritjes die ik wel maakte zijn wel wat langer geworden en dat is een goede ontwikkeling. Verder probeer alles zoveel mogelijk te doen op de fiets. Dat past wel bij de actie waar ik mij bij heb aangesloten: 52 weken duurzaam. Afgelopen week gestart met zo koud mogelijk douchen. Het is even doorbijten, maar het lijkt wel te lukken. Het scheelt in ieder geval in het gebruik van gas en water. Het is op zich wel gek dat ik in januari ritten kan maken van 40 tot 50 km. Het is fris, maar te doen. Vroeger zouden we nu op de schaatsen staan. Word ik nu oud, omdat ik begin over vroeger. In Oranjewoud passeerde ik bij Hotel Tjaarda een caravan waar je koffie/cappuccino TO GO kon krijgen. Normaal ga ik tijdens een ritje geen koffie drinken, maar door een vriendelijke groet uit de caravan besloot ik toch te stoppen voor een cappuccino. Aan de overkant van de weg stonden een vrouw en man te gen...

De eerste volle week van 2022 is voorbij. De vlag voor mijn project hangt aan mijn huis en zal daar zoveel mogelijk blijven hangen totdat ik mijn pelgrimstocht heb gedaan. Voor mijn fietskar heb ik een kleine variant laten maken. Die moet nog worden vastgemaakt aan de ‘vlaggenmast’ van mijn fietskar, maar dat komt wel. Mijn planning was om met korte ritjes te beginnen vanaf 1 januari en dan langzaam in de loop van het jaar dit op te bouwen. De meeste dagen hebben ik tussen de 20 en 30 kilometer weg getrapt. Ik probeer dat zoveel mogelijk buiten te doen, maar de weersomstandigheden laten dat niet altijd toe. Gelukkig viel het deze week mee, want 1,5 uur op een hometrainer naar Castle,   bij DisneyPlus, zitten kijken is voor een keer leuk. Maar om dit elke keer te doen. Dat is niet voor mij. Ik wil graag buiten zijn. De wind door je haren, die ik niet veel heb, voelen stromen en de zon op huid voelen ‘branden’. De kortste dag is geweest en de dagen worden weer langer. De kans dat i...

 Het eerste weekend van 2022. Aan het bijkomen van de jaarwisseling. Aan iedereen die dit leest of niet leest: Veel heil en zegen in dit jaar (Een oude nieuwjaarsgroet uit mijn omgeving). Laten we proberen er met z’n allen een goed jaar van te maken (zover dat in onze macht ligt). Afgelopen week stond voornamelijk in het afhandelen van reacties en ‘foutjes’ in het artikel wat in de Steenwijkercourant stond. Foutje 1 vond ik storend en betrof de verwijzing naar mijn actie pagina bij het KWF. Waarschijnlijk was door ruimtegebrek sommige woorden in de link verandert in ….. Dat resulteert bij het doorklikken in een foutmelding en vrijwel zeker geen donatie. Gelukkig is het op de website van de Steenwijkercourant aangepast. Krant lukt helaas niet meer. De link moet zijn: https://acties.kwf.nl/fundraisers/marcheltissingh/stclemens2stjacobus Daarnaast had een lezer van de krant de moeite genomen om mijn emailadres te zoeken. Hij stuurde een leuke email over zijn eigen ervaring als fie...

Het is kerst en voor het eerst sinds jaren   vier ik die niet met een volledig gezin. De jeugd groeit en de gevolgen zijn o.a. dat er één moet werken. Het is niet anders. Gelukkig hebben we haar op kerstavond 2 seconden in beeld mogen zien als één van de stewardessen tijdens het begin van All you need is love. 4 Jaar geleden moesten we er veel voor doen om met kerst samen te zijn. Vliegen naar de andere kant van de wereld, omdat mijn oudste dochter daar een jaar verbleef. Tijdens het verblijf in Vancouver kwam ik de tekst van Gustave Flaubert tegen. ‘Only by giving are you able to receive more then you already have’. Die tekst ondersteunt waarom ik de komende 2 jaar bezig ga met mijn actie StClemens2StJacobus. Het gevoel dat ik door mijn pelgrimstocht iets mag betekenen voor anderen.   Ik kan dat niet alleen, maar heb jullie steun nodig. Ik was dan ook heel erg blij dat afgelopen vrijdag in de kerstbijlage van onze plaatselijke krant het verhaal over mijn plannen is geplaa...

 Nu het meer en meer bekend wordt wat ik van plan ben de komende 2 jaar krijg je van alle kanten verwijzingen naar dingen die met de pelgrimstocht naar Santiago te maken hebben. Afgelopen week werd ik geattendeerd op een artikel van Koop Dijksterhuis in Trouw. Hij schrijft een paar keer per week in het Natuurdagboek een artikel. Deze ging over de Jakobsmantel of Jakobsschelp. Het hele artikel kun je lezen op https://www.trouw.nl/duurzaamheid-natuur/je-zou-de-jakobsmantel-een-heilige-schelp-kunnen-noemen~b52d51a8/ . De Jakobsschelp is één van de symbolen van de pelgrims naar Santiago. In vroegere dagen werd door de pelgrims een jakobsschelp meegenomen als bewijs dat zij de pelgrimstocht hadden volbracht. Tegenwoordig wordt de schelp, naast souvenir, ook gebruikt om herkenbaar te zijn als pelgrim en als richtingaanwijzer op de route naar Santiago. De inzamelingsactie voor het KWF gaat door en is inmiddels de 10% gepasseerd. Hartstikke goed. Wat voelt dit goed dat in deze donker...

Het is de bedoeling dat ik officieel start op 1 januari 2022 met de voorbereiding. Maar wil je dan goed beslagen ten ijs komen dan is het wel  handig dat de actie bij het KWF online staat. De actie heb ik deze maand dan ook ingericht en doneren, via https://acties.kwf.nl/fundraisers/marcheltissingh/stclemens2stjacobus   kan dus ook al. Op het moment dat ik ermee bezig was gaf het wel een vreemd gevoel in de buik. Nu gaat het toch echt gebeuren. Stoppen met werken, pré-pensionering, en een grote uitdaging aangaan. Of het allemaal lukt hangt af van heel veel factoren,  Aan mijn geplande voorbereiding zal het niet liggen, maar er is ook veel wat ik niet in de hand heb. Ik kan alleen maar duimen, hopen en bidden dat het allemaal lukt. De zin is er in ieder geval wel. Naast mijn officieuze start was er afgelopen week de officiële start van een nieuw TV programma ‘Langs de Maas’. Huub Stapel neemt je mee vanaf de oorsprong van de Maas in Frankrijk tot aan Hoek van Holl...

Ik ben nu een week terug van vakantie en nog aan het nagenieten. Vorig jaar hebben mijn vrouw en ik het Pieterpad, lopend, afgerond. Gedurende 2,5 jaar zijn we in diverse etappes, weekenden en vakanties van Pieterburen naar de Pietersberg gelopen. Een prachtige tocht, waarbij je veel gelijkgezinden ontmoet. Tijdens het wandelen ontdekten wij ook dat er een beschreven variant is: het Fietserspad. Deze volgt, middels knooppunten, de route van het Pieterpad zoveel mogelijk. Op de Pietersberg staat een gedenkpaal met de tekst ‘Tussen wens en vervulling ligt een grote afstand’. Die tekst is natuurlijk gebaseerd op de wens van de dames die het Pieterpad hebben ontworpen en beschreven, maar geldt ook zeker voor mij. Tussen mijn wens om vanuit huis naar Santiago te fietsen liggen 2500 km (enkele reis). Een afstand die ik niet 1,2, 3 ga doen. Voorbereiding is, wat mij betreft, noodzakelijk,. De afgelopen 2 weken zijn we van de Pietersberg gefietst naar de sluis bij Junne. Die sluis ligt net...

  Op mijn fiets zitten pedalen van Shimano. De EF202. Mooie brede pedalen waar ik met mijn bergschoenen goed op kan fietsen. Ik heb bewust voor bergschoenen gekozen, omdat ik naast fietsen ook fatsoenlijk wil kunnen wandelen wanneer ik ergens ben. De zool van fietsschoenen vind ik dan net even te hard. Deze week wel even kritisch nagedacht of bergschoenen met veters wel een goede keus was. Tijdens een trainingsrondje kwamen mijn veters vast te zitten rondom te pedalen. Gelukkig is het goed afgelopen, maar de hartslag ging wel even omhoog.  Ik blijf toch bij de bergschoenen vanwege het wandelen. Het was wel een leermoment. Veters goed strikken en liefst met extra knoop, zodat de overgebleven stukken niet te lang zijn.

Afgelopen week voor het eerst sinds een paar weken een lange toertocht gereden. Samen met mijn vrouw, via knooppunten, een rondje Kampen gemaakt. De tocht verliep voorspoedig en we hebben genoten van het samenzijn en de beweging.   Contact met het thuisfront leerde ons dat het niet overal droog was. Echter midden in de Mastenbroekerpolder werden wij ook overvallen door de regen. We stonden net een informatiebord over de polder te lezen. Dit bord had een klein dakje wat net groot genoeg was voor ons en andere fietsers om te schuilen. Het gebied ken ik alleen maar van de randen, maar het blijkt één van de oudste polders in Nederland te zijn. Wil je hier meer over lezen klik dan op de volgende  link . Bij het informatiebord zat een man te vissen. Achter hem waren foto’s aangeplakt van de polder, zowel oude beelden als nieuwe. Tijdens het bekijken kwam ik met de visser aan de praat. Snel werd duidelijk dat hij zijn verhaal kwijt wilde. 60 Jaar geleden had hij gewerkt met asbes...

  De paar dagen dat ik het Jacobspad heb gefietst hebben wel dingen opgeleverd waarover ik moet nadenken. Kan het handiger, kleiner of lichter. Je hebt tijdens een lange fietstocht maar beperkte ruimte en elke kilo die je minder meeneemt is er één die niet de berg op hoeft.   Qua volume ga ik in ieder geval kijken naar een kleinere pannenset. Wat ik heb is voor 2 personen en dat moet dus kleiner kunnen. De handdoek voor het zwemmen nam ook veel ruimte in, ondanks dat het een sneldrogende doek was. Voor het eventuele zwemmen moet het maar met een ‘normale’ sneldrogende handdoek. Voor het eten had ik voor de 3 dagen dat ik onderweg was eten meegenomen. Dingen die in de kast thuis stonden of wat ik wilde uitproberen. Natuurlijk erg makkelijk als je in de loop van de dag niet hoeft na te denken, maar het is volumineus en zwaar. Dit moet worden beperkt en ik denk dat ik alleen voor uiterste situatie kant en klaar gedroogd eten meenemen. Geen idee hoe dat smaakt en of 1 zakje vo...

Het Jacobspad, de Groningse variant van het Jabikspaad, heb ik de afgelopen week gefietst. In 4 dagen uit en thuis, maar vooral genieten van de pelgrimsroute van Uithuizen naar Hasselt. Ontspanning door inspanning. In die 4 dagen ruimen 340 kilometer weg getrapt. De eerste dag liep grotendeels gelijk aan het eerder gefietste rondje Drenthe, maar eindigt nu in Groningen (eigenlijk Bedum). De ontvangst op natuurkamping 2Bunder was gewoon heerlijk. Een nachtje staan aan een plas (gewekt worden door spartelende meerkoeten) en praten met mensen over laaggeletterdheid en lange afstandsfietstochten. Mensen die kanker hebben gehad en dan nog naar Italië en Santiago de Compostella fietsen. Mijn petje af. Dag 2 moest ik nog een klein stukje naar de officiële start. Via Middelstum en Doodstil (ja echt) is dat geen straf. Jammer dat ik Uithuizen niet de kerk in kon. Deze was volgens mij gesloten vanwege restauratie van de  gebrandschilderde ramen.  Gelukkig maakte de kerk van Zeerijp dit ...