Sint Clemens 2 Sint Jacobus

Ik ben nu een week terug van vakantie en nog aan het nagenieten. Vorig jaar hebben mijn vrouw en ik het Pieterpad, lopend, afgerond. Gedurende 2,5 jaar zijn we in diverse etappes, weekenden en vakanties van Pieterburen naar de Pietersberg gelopen. Een prachtige tocht, waarbij je veel gelijkgezinden ontmoet. Tijdens het wandelen ontdekten wij ook dat er een beschreven variant is: het Fietserspad. Deze volgt, middels knooppunten, de route van het Pieterpad zoveel mogelijk. Op de Pietersberg staat een gedenkpaal met de tekst ‘Tussen wens en vervulling ligt een grote afstand’. Die tekst is natuurlijk gebaseerd op de wens van de dames die het Pieterpad hebben ontworpen en beschreven, maar geldt ook zeker voor mij. Tussen mijn wens om vanuit huis naar Santiago te fietsen liggen 2500 km (enkele reis). Een afstand die ik niet 1,2, 3 ga doen. Voorbereiding is, wat mij betreft, noodzakelijk,. De afgelopen 2 weken zijn we van de Pietersberg gefietst naar de sluis bij Junne. Die sluis ligt net...

  Op mijn fiets zitten pedalen van Shimano. De EF202. Mooie brede pedalen waar ik met mijn bergschoenen goed op kan fietsen. Ik heb bewust voor bergschoenen gekozen, omdat ik naast fietsen ook fatsoenlijk wil kunnen wandelen wanneer ik ergens ben. De zool van fietsschoenen vind ik dan net even te hard. Deze week wel even kritisch nagedacht of bergschoenen met veters wel een goede keus was. Tijdens een trainingsrondje kwamen mijn veters vast te zitten rondom te pedalen. Gelukkig is het goed afgelopen, maar de hartslag ging wel even omhoog.  Ik blijf toch bij de bergschoenen vanwege het wandelen. Het was wel een leermoment. Veters goed strikken en liefst met extra knoop, zodat de overgebleven stukken niet te lang zijn.

Afgelopen week voor het eerst sinds een paar weken een lange toertocht gereden. Samen met mijn vrouw, via knooppunten, een rondje Kampen gemaakt. De tocht verliep voorspoedig en we hebben genoten van het samenzijn en de beweging.   Contact met het thuisfront leerde ons dat het niet overal droog was. Echter midden in de Mastenbroekerpolder werden wij ook overvallen door de regen. We stonden net een informatiebord over de polder te lezen. Dit bord had een klein dakje wat net groot genoeg was voor ons en andere fietsers om te schuilen. Het gebied ken ik alleen maar van de randen, maar het blijkt één van de oudste polders in Nederland te zijn. Wil je hier meer over lezen klik dan op de volgende  link . Bij het informatiebord zat een man te vissen. Achter hem waren foto’s aangeplakt van de polder, zowel oude beelden als nieuwe. Tijdens het bekijken kwam ik met de visser aan de praat. Snel werd duidelijk dat hij zijn verhaal kwijt wilde. 60 Jaar geleden had hij gewerkt met asbes...

  De paar dagen dat ik het Jacobspad heb gefietst hebben wel dingen opgeleverd waarover ik moet nadenken. Kan het handiger, kleiner of lichter. Je hebt tijdens een lange fietstocht maar beperkte ruimte en elke kilo die je minder meeneemt is er één die niet de berg op hoeft.   Qua volume ga ik in ieder geval kijken naar een kleinere pannenset. Wat ik heb is voor 2 personen en dat moet dus kleiner kunnen. De handdoek voor het zwemmen nam ook veel ruimte in, ondanks dat het een sneldrogende doek was. Voor het eventuele zwemmen moet het maar met een ‘normale’ sneldrogende handdoek. Voor het eten had ik voor de 3 dagen dat ik onderweg was eten meegenomen. Dingen die in de kast thuis stonden of wat ik wilde uitproberen. Natuurlijk erg makkelijk als je in de loop van de dag niet hoeft na te denken, maar het is volumineus en zwaar. Dit moet worden beperkt en ik denk dat ik alleen voor uiterste situatie kant en klaar gedroogd eten meenemen. Geen idee hoe dat smaakt en of 1 zakje vo...

Het Jacobspad, de Groningse variant van het Jabikspaad, heb ik de afgelopen week gefietst. In 4 dagen uit en thuis, maar vooral genieten van de pelgrimsroute van Uithuizen naar Hasselt. Ontspanning door inspanning. In die 4 dagen ruimen 340 kilometer weg getrapt. De eerste dag liep grotendeels gelijk aan het eerder gefietste rondje Drenthe, maar eindigt nu in Groningen (eigenlijk Bedum). De ontvangst op natuurkamping 2Bunder was gewoon heerlijk. Een nachtje staan aan een plas (gewekt worden door spartelende meerkoeten) en praten met mensen over laaggeletterdheid en lange afstandsfietstochten. Mensen die kanker hebben gehad en dan nog naar Italië en Santiago de Compostella fietsen. Mijn petje af. Dag 2 moest ik nog een klein stukje naar de officiële start. Via Middelstum en Doodstil (ja echt) is dat geen straf. Jammer dat ik Uithuizen niet de kerk in kon. Deze was volgens mij gesloten vanwege restauratie van de  gebrandschilderde ramen.  Gelukkig maakte de kerk van Zeerijp dit ...