Sint Clemens 2 Sint Jacobus

 Rust tussen trainingsperiode is goed, want dan begin je sterker aan de volgende fase. Gedwongen rust door zware verkoudheid en blessure is frustrerend. De blessure, een snee met hechtingen, was een beetje mijn eigen schuld. Door een ladder die niet stabiel stond lag ik ineens op de grond. Ik ben er nog goed van afgekomen. Het had veel erg af kunnen lopen. Na de mooie tocht in Groningen zat ik zomaar 2 weken in huis. Nu gaat het weer goed, maar het zet je wel even weer met beide voeten op de grond. Wees voorzichtig. Een ongeluk zit in een klein hoekje. Wat kan er allemaal gebeuren tijdens mijn tocht naar Santiago. Hoever moet ik gaan met dingen meenemen om eventuele problemen te voorkomen. Die discussie heb ik laatst ook met Maria en Freerk gehad. Echt compleet antwoord hadden we niet. Op internet vond ik een lijst van een EHBO set voor fietsers. Algemene EHBO-artikelen ·          1 x Verbandschaar ·      ...

Ontmoetingen vinden plaats volgens planning of toevallig. Soms lukken geplande ontmoetingen niet. In mijn eerste meerdaagse fietstocht, met bijna volledige bagage, dit jaar heb ik allerlei ontmoetingen gehad. Op dag 1 fietste ik dwars door Drenthe vanuit de Kop van Overijssel naar Ter Apel. Ik had via een knooppuntrouteplanner een etappe van bijna 90 kilometer uitgestippeld. Wat is Drenthe mooi en zeker nu alles weer groeit en bloeit. Gek genoeg was de route bijna een recht lijn. Ik had mij nooit gerealiseerd dat Ter Apel en mijn woonplaats ongeveer op 1 geografische hoogte liggen. Via Het Nationaal Park Dwingelderveld (en de radiotelescoop), Wijster, Zweeloo en Emmen reed ik naar Ter Apel. Onderweg ben ik een paar keer aangesproken door andere fietsers. Eén stel had zelf ook al 2 keer de weg naar Santiago afgelegd. Na wat gepraat te hebben werd mij een ‘Buen Camino’ oftewel een ‘Goede weg’ gewenst. Een groet die ik hoop ik nog vele malen te mogen horen de komende tijd. Vaak krij...

Vanaf deze week is het echt aftellen. Over iets minder dan 1 jaar stap ik echt op de fiets richting Santiago de Compostella. Veel mensen denken nog steeds dat ik dit jaar al ga, maar dat is echt niet zo. Ik ben iemand die graag goed beslagen ten ijs komt. Daarom is 2022 het jaar om mij gedegen voor te bereiden. In 2023 gaat het dan echt gebeuren. Aftellen is leuk en wanneer dat automatisch kan is het nog leuker. Op deze pagina  kun je de klok seconde voor seconde zien aftellen naar 29 april 2023. Spannend, maar ik heb er zin in. De dag dat ik vertrek is het moment dat ik qua leeftijd in een volgend decennium kom. De goede lezer begrijp dan ook dat ik vertrek op mijn verjaardag. Dus??? Ja ik was jarig afgelopen week. Het vieren dat je weer een jaar ouder bent is rustig verlopen en verspreid over meerdere dagen. Dat brengt de situatie van vakantieperiode en werkende kinderen met zich mee. Het onverwachtste en misschien wel het mooiste cadeau was een donatie aan mijn actie van een...

 Zo af en toe moet je moment in bouwen waarbij je gaat kijken hoever het is met de voorbereiding. Afgelopen was voor mij zo’n moment. Ik heb gekeken hoe mijn lichaam zou reageren wanneer ik in twee dagen afstanden van bijna 150 kilometer zou afleggen. Daarvoor had ik een tocht naar mijn dochter in Utrecht uitgekozen. Om afwisseling te houden ben ik heen via de Noordoostpolder en Flevoland gereden en de terugweg via de Noord Veluwe. Over het meetmoment kan ik kort zijn. Mijn lichaam reageerde goed en ik heb vertrouwen in de toekomst. Geen zadelpijn en de benen voelden goed. Het is in de toekomst niet de bedoeling dat ik dagelijks deze afstanden ga rijden, maar een keer de grens opzoeken kan geen kwaad. 1 Minpunt, maar ook een leermoment, was mijn materiaal. Op één of andere manier zijn de voorste tandwielen los getrild en daardoor kon ik maar 2 versnellingen gebruiken op de terugweg. In de toekomst een inbussleutel meenemen waarmee ik de tandwielen kan vastzetten. Ik had dit overige...

‘Alles komt goed’ was het thema van de uitvoering van de Passion 2022. Het is een tijd waarin de twijfel of alles wel goed komt bij veel mensen toeslaat. Ook bij mij. We hebben 2 jaar geleefd in een onnatuurlijk situatie van beperkingen, lockdowns en minder sociale contacten. Als het al niet erg genoeg is komt er ook nog een oorlog in Oekraïne bij. Door al dat ‘geweld’ verdwijnt de aandacht voor andere, tot nu toe, ongeneselijke ziektes naar de achtergrond vind ik. Ik ga echter gewoon door met de voorbereiding van mijn actie StClemens2StJacobus. Met hetgeen ik doe, hoop ik en geloof ik dat ik en alle gevers van donaties helpen tot het oplossen van deze vreselijke ziekte. Twee weken sinds de vorige blog zijn alweer voorbij. De eerste week was qua weer dusdanig dat ik bijna niet op de fiets heb gezeten. Het weer was te slecht of ik had andere verplichtingen. Om straks bij de meerdaagse trainingen en bij de echte zichtbaar te zijn heb ik wel de stok van de fietsvlag op mijn fietskar voorz...

Maart roert zijn staart en april doet wat hij wil. Nederlandse gezegdes die afgelopen week waarheid waren. In het begin van de week reed ik nog rond in mijn korte fietsbroek en gewoon fietsshirt. Wel met een jasje erover, maar de laatste rit was weer in de kleding die ik afgelopen maanden heb gedragen. Winddicht en meerdere lagen over elkaar. Op die manier bleef ik goed op temperatuur. Stil zitten onderweg kon niet te lang, omdat ik dan te veel afkoelde. Nu zit ik op de bank dit te schrijven. De wind blaast door de straat en de regen klettert tegen de ramen. Het lijkt gewoon herfst. Dit bevestigt wel weer wat ik wel wist wanneer je meerdere dagen of maanden op stap gaat. Je moet voor diverse gelegenheid kleding meenemen. Gelukkig kennen we tegenwoordig hele geschikte kleding om kou en regen tegemoet te treden. Niet te dik zodat het opgerold makkelijk meegenomen kan worden. Ik maak mij meer zorgen over de zon en de temperatuur. De zon kan leiden tot verbranding van mijn huid. In i...

In een eerdere blog heb ik al eens geschreven dat het fietsen van een Camino een droom is die ik wil verwezenlijken. Het sterven van mijn ouders aan de gevolgen van kanker hebben mij doen besluiten om een actie bij KWF als doel te koppelen aan mijn pelgrimstocht. De afgelopen week en ook daarvoor al heb ik gesprekken gehad met familieleden en vrienden. Voor mij kwam daar één vraag boven drijven. Hoeveel mensen van je eigen leeftijd ken je die helemaal niks mankeren? We moesten allemaal goed nadenken en constateerden dat er toch wel heel veel leeftijdsgenoten zijn die iets hebben. Gelukkig zijn er nog wel mensen die niets hebben, maar van allerlei aandoeningen kwamen voorbij en in het ergste geval zijn al niet meer op deze aardbol. Daardoor kwam mij een strip uit de Donald Duck van jaren geleden in herinnering. Minnie was vergeten een wagen te versieren voor een optocht. Als oplossing reden ze met een half afgemaakte wagen mee en ter plekke werd er gebouwd aan de wagen. Het thema va...