Sint Clemens 2 Sint Jacobus

Het is even rustig geweest op mijn blog en dat komt omdat ik vakantie had. Dat wil zeggen er was een ruime week dat ik niet op de fiets heb gezeten en samen met mijn vrouw genoten heb van de heerlijke stad Porto.  De KLM leverde Geertje netjes op tijd af op het vliegveld en ik was daar ook op tijd. Had daarvoor eerst moet uitvogelen hoe de metro werkte en dan vooral de kaartverkoop. Dat is allemaal gelukt. Heerlijk om haar weer in mijn armen te kunnen sluiten.  We hebben echt een heerlijke week gehad. Ook al zullen we altijd meningsverschillen houden. Dat komt in de beste families voor. Porto kent een rijke historie en een goede keuken (vind ik). Van beide hebben we goed gebruik gemaakt. Porto is ook vermoeiend. Door zijn ligging moet je regelmatig heuvels beklimmen en dat voel je.  Gek genoeg vond ik een natuurverschijnsel,  de zonsondergang, het mooist. Toen Geertje er nog niet was en ik wat door de stad zwierf zag ik op een avond heel veel mensen de brug oversteke...

Laten we maar meteen met het eindpunt beginnen. IK BEN IN PORTO. Hoe ik daar de gekomen ben de laatste week kun je zo lezen. Op mijn 2de rustdag in Santiago begon het droevig. Veel regen. De eerste uurtjes met andere Nederlanders koffie gedronken en gezellig gepraat. Zij gingen richting Leon, terwijl ik mij in Santiago probeerde te vermaken. De stad nogmaals bekeken, maar met andere ogen. Wat is er nodig om zo'n gigantische Camino machine draaiend te houden. Je ziet veel commercie, maar ook politie en straatvegers. De laatste zelfs op zondag! Er was overigens veel meer politie aanwezig dan toen ik aankwam. Geen idee waarom, maar als je zo rond loopt beklemd het wel wat. Als je op het plein staat dan zie je van alles binnenkomen. Op een gegeven moment zag ik Friese vlaggetjes. Ja hoor landgenoten. Één rechtstreeks en de andere 2 vanaf Bordeaux. Even geholpen met foto's maken. De volgende dag weer op pad. Niet nadat ik de avond van te voren gegeten had met mensen die dezelfde ten...

Voor mij is Santiago de Compostella een tussenstop. Voor velen de finish. Het is nog geen 8 uur terwijl ik de eerste regels aan mijn tabblad toevertrouw. Nog vroeg, maar ja dat komt door het ritme van de afgelopen weken. Laten we even terug kijken wat er zoal gebeurd is in en na Burgos. Burgos is een mooie stad en vanaf de camping 3 kwartier lopen. Langs een rivier en door een park. Hartstikke leuk. De binnenstad ademt ook hier één en al Camino uit. Het is natuurlijk Spanje en dus veel tapas. Mijn maag en lichaam zocht iets stevigers. Uiteindelijk een pizzeria gevonden en daar het lichaam gevoed. De geest ook overigens door een goed gesprek met een mevrouw uit Nieuw Zeeland. Zij liep de Camino. Een ervaren loopster die dit zag als afscheid nemen van haar overleden moeder. Na Burgos begin je aan de meseta. De Spaanse hoogvlakte. Lange rechte wegen en het moest saai zijn. Dat viel mij reuze mee. Ik vond er genoeg afwisseling in het landschap om er van de kunnen blijven genieten. Grasmaai...

Ik ben niet de rivier overgestoken, maar de bergen. Om precies te zijn de Pyreneeën. Iedereen die mijn blogs en Facebookpagina volgt weet dat ik er vreselijk tegenop zag. Een Hollandse jongen uit het vlakke noorden gaat met de nodige kilo's aan bagage de bergen over. Nu schijnt de Roelandspas niet de meeste erge pas te zijn, maar je moet toch zeker 20 kilometer klimmen. Ik heb het gedaan. Langzaam maar gestaag. Soms was een wandelaar bijna sneller dan ik. Het is dan maar zo. Jullie mogen best weten dat ik bovenop de pas een potje heb staan huilen. Van blijdschap, dat wel. Het ging zo goed dat ik besloot om in één keer dor te fietsen naar Pamplona.  En dan rij je ineens in Spanje. Dan wordt het eenvoudiger zeggen ze. Inmiddels weet ik dat dat niet zo is. Ook hier hebben ze bergen/heuvels en stadjes waar je doorheen moet. Ik ben er nog niet, maar goed op weg. Burgos is het huidige rustpunt. De normale dingen op een rustdag. Fiets nakijken, wassen en schrijven. We maken allemaal keuze...

Ja, zo zie ik het. Ik sta voor de poort van Spanje. Na 1750 kilometer sta ik Saint Jean Pied de Port. Links van mij ligt de Roelandspas. 8 Kilometer fetsen en ik ben in Spanje. Ik zie de Pyreneeën al een paar dagen aan de horizon liggen. Ik ben nog steeds niet overtuigd dat het goed  zal gaan. De aanloop naar hier in Saint Jean Pied de Port zijn goed gegaan, maar twijfel, twijfel, twijfel. Ik heb 2 varianten in het hoofd. Na pakweg 35  kilometer is een camping plaats. Die is voor als het niet erg goed gaat. Loopt alles soepel dan probeer ik in één keer door te gaan naar Pamplona. De tijd zal het leren. De afgelopen etappes waren over het algemeen erg mooi. Veel natuur en vergezichten. Ik geniet ervan. Je ontkomt er niet aan om soms langs of door een grote stad te moeten. Cahors, Pau en natuurlijk Saint Jean. De wegen daar zij vaak erg druk en ik ben dan ook altijd blij dat ik de bossen en de heuvels weer in kan. Historisch gezien zijn ze natuurlijk wel interessant, maar daar t...

Ja ik denk dat ik ongeveer halverwege de heenreis ben. In iedergeval zit ik er dicht bij. Vandaag beloofd het een schitterende dag te worden en zit ik op een camping die zo goed als verlaten is. Heerlijk rustig. Dat is wat ik wil. Niet de drukte van herbergen en hotels. Tijdens mijn arbeidsleven heb ik al te veel binnen gezeten en dat is nu net wat ik niet wilde. Eropuit naar de bossen, maar dat mocht niet zo zijn. Inmiddels hangt de was en zijn de remblokjes van de fiets vervangen. Wel even opletten nu, want ze remmen sneller. Vanmiddag wil ik nog even naar Martel fietsen voor boodschappen en om een stempel te halen. De huidige camping bleek wel een stempel te hebben, maar geen inkt. Tja, dan kom je niet ver. Om wat kilometers te maken heb ik een week gefietst. Een week met kou, regen, onweer, hellingen, afdalingen en zonneschijn. Gisteren sprak ik nog met een mevrouw uit Groningen. Zij zei: ' Wat doen we ons zelf aan', toen we na een verkeerde afslag eindelijk weer boven op d...

Ja ik ben er. Nee nog niet in Santiago, maar aan het eind van het eerste boekje. Vanaf de camping uitzicht op de kathedraal van Nevers. Wie mij volgt op Polarsteps heeft het allemaal kunnen volgen. Gisteravond de planning, voor wat het waard is, bekeken. Alles kan nog. Niet teveel stilzitten en eventueel tegenslag hebben, maar Santiago en natuurlijk Porto moeten geen probleem zijn. Even terug kijken en mijmeren over wat ik zie en voel. Na de regendag van de vorige dag vertrokken. Het zou weer hopeloos zijn. Dat viel gelukkig mee. Het doel was Chalons-en -Champagne. Tevens zou dat een rustdag zijn. Opzich had ik die niet nodig, maar de kleren moesten nog droog. De beheerder van de laatste camping was fanatiek op alles van WOI en wat er in de regio gebeurde. De later onthoofde koning van Frankrijk was er gevangen genomen en in Hans was een leuk kerkje. Dat laatste klopte. Mooie gebrandschilderde ramen en duivenpoep. Veel kerken en ook huizen zien en zijn verwaarloosd. Jammer, want er is ...